– நீங்கல்லாம் முன்னால இருக்கற வேன்ல போங்க. பார்லர் போயிட்டு நேரா ரிசார்ட்ல கொண்டு வந்து விட்ருவாங்க.. பார்லருக்கு தனியா ரெண்டாயிரம் தரணும் சரியா என்றான்.
அதில் ரெண்டு பேர் எழுந்து கொஞ்சம் பேரம் பேச ஆயிரத்தைநூறுக்கு சம்மதித்தான். பார்லர் எங்கேயிருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை. நாங்கள் எட்டுப் பேரும் வேனில் ஏறிக்கொண்டோம்.
உள்ளே ஒரு ஆள் எங்கள் பெயரை விசாரித்தான். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பெண் பெயரை வைத்தான். என் பெயரைக் கேட்டதும் சிரித்துக் கொண்டே : சிரமமேயில்லை. ஒம் பேரு கார்த்திகா. என்றான்.
குட்டிங்களா..ஒங்க எல்லாத்துக்கும் ரெண்டு நாளைக்கு இதுதான் பெயர் சரியா? என்றான்.
வழியில் ஒருவரையொருவர் அறிமுகம் செய்து கொண்டோம். எல்லாம் போலி அறிமுகங்கள்தான். யாரும் உண்மையான விலாசமோ அடையா ளமோ சொல்லவில்லை என்பது தெரியும். வேனிலிருந்த எல்லாருமே ஏறத் தாழ நளினமாக, பெண்மை மிளிர இருந்தார்கள். நித்யா, ஜீவிதா, லட்சுமி, சோனா ஆகியோர் மாத்திரம் புருவங்களையெல்லாம் ஏற்கனவே செதுக்கி பெண்கள் போலவே பளபளப்பாயிருந்தார்கள். அதில் நித்யா என்று சொல் லப்பட்டவன் ஆம்பள உடையணிந்த பெண் மாதிரி அழகாயிருந்தான். கன்னங்கள் துடைத்து வைத்த ஆப்பிள் மாதிரி.. கண்கள் நீந்தும் வெள்ளி மீன்கள் மாதிரி அழகாயிருந்தது.
பார்லர் மீனம்பாக்கம் தாண்டி ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி நிலையம் இருக்கும் இடத்தருகில், பாலத்துக்குக் கீழே இடது புறத்தில் பிரியும் ரோட் டில் கொஞ்ச தூரம் போனதும் இருந்தது. கொஞ்சம் நிழலான இடம் மாதிரியி ருந்தது. கண்டிப்பாக இங்கே ஏதோ தப்பான பிசினஸ் நடந்து கொண்டிருக்க லாம்.
உள்ளயே இருங்க என்று அழைத்து வந்தவன் சொல்லிவிட்டு பார்லர் உள்ளே போனான். கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு பெண் அவனைத் தொடர்ந்து வந்து வேனுக்குள் ஏறி எல்லாரையும் நோட்டமிட்டாள். கனமான மேக்கப் அணிந்து முலைகள் பிதுங்கித் தெரிகிற மாதிரி டைட்டாக ஜாக்கெட் அணிந்து, லோஹிப் வைத்த டிசைனர் சேலை கட்டியிருந்தாள். வயசு நாற்பதைத் தாண்டி யதாக இருக்கும். மேக்கப் ஒரு பத்து வயதைக் குறைத்துக் காட்டியது. பழைய ஒய்.விஜயா மாதிரி இருந்தாள்.
– என்னய்யா ஒங்களோட ரோதனையாப் போச்சு. வர்றதுக்கு மின்னாடி போன் பண்ணிச் சொல்லக் கூடாதா? எல்லாம் கஸ்டமர் வர்ற நேரம். உள்ளாற முழு சும் பொட்டசிங்க இருக்காளுக.. நாம இவனுகளைப் பண்றது தெரிஞ்சா எனக்கு பிசினஸ் போயிரும்.
என்ன சந்திரா மேடம் சலிச்சுக்கறீங்க.. டபுள் பேமண்ட் வாங்கறீங்கல்ல..
-அதுக்காக வழக்கமா வர்ற கஸ்டமர்களை விட்ற முடியுமா? சரிச்சரி.. இவ ளுங்களை பின்னாடியிருக்கற பழைய பார்லருக்கு கொண்டு வாய்யா.. அதை இதுங்களுக்காக செட் பண்ணி வைக்கிறேன். அரை அவர் ஆகும் பரவாயில் லயா? என்றாள். எல்லாருமே எங்களைப் பெண்களாகப் பாவித்துப் பேசுவது எனக்குள் பரவசத்தைத் தந்தது.
அரை மணிநேரம் கழித்து நாங்கள் பின்னாலிருந்த வேறொரு பார்லருக்குப் போக அங்கே பலான தொழில் நடக்கும் இடம் மாதிரி சின்னச் சின்ன அறைகளாக பார்ட்டிஷியன் பண்ணித் தடுத்திருந்தார்கள். எட்டு பெண்கள் குட்டைப் பாவாடை அணிந்து தொடைகள் தெரிய நின்றார்கள். முகமெல் லாம் கனமான மேக்கப். உதடுகளில் வடிய வடிய லிப்ஸ்டிக். கன்னங்களில் ரூஜ்..கண்களுக்கு மேலே லைனர் மேக்கப்கள். இறுக்கமான பனியன்கள் போட்டு மார்பகங்கள் எடுப்பாகத் தெரிகிற மாதிரி பாவாடைக்குள் இன் பண்ணியிருந்தார்கள்.
உள்ளாற வாங்கடி என்றாள் சந்திரா மேடம்.
ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருத்தியை பிரித்து அனுப்பினாள். என் பக்கத் தில் வந்து என் சூத்தில் பலமாகத் தட்டி: புதுசா? நச்சுன்னு இருக்க.. என்றாள். நான் தலையை அசைத்தேன்.
– பேரென்னடி.. என்றாள்.
– கார்த்தி..கார்த்திகா
-குட்..ஏன் இப்படி வெக்கப்படுற..பொம்பளையா இருக்கக் குடுத்து வச்சிருக் கணும்.. நெளியாத.. ஏய்..செளம்யா இங்க வாடி.. இவளை நீ பாத்துக்க..
சௌம்யா என்று சொல்லப்பட்டவள். ஒல்லியாக குள்ளமாக இருந்தாள். சுண்டினால் தெறிக்கிற மாதிரி நிறம். பின்புறமும், முலைகளும் மாத்திரம் கனமாக துருத்திக் கொண்டிருந்தது. நிச்சயம் ஏதாவது எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்கா இருக்கும். கன்னங்களில் ஆயில் மேக்கப் போட்டிருந்தாள்.அது பளபளவென டாலடித்தது. கன்னங்களில் நிறைய பருக்கள் வந்து போன குழிகள் இருந்தன. உதட்டில் கிரிம்ஸன் நிறத்தில் அடர்த்தியான லிப்ஸ்டிக் வைத்திருந்தாள். உதடுகள் சதைப்பிடிப்பாக இருந்தது.பற்கள் வரிசை தப்பி பாவனாவின் பற் களை ஞாபகப்படுத்தியது. சிரிக்கும்போது பல் இடுக்குகளில் பச்சையும் மஞ் சளுமாக கோடுகள் இருந்தது.
– வாடி என்று என்னைக் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றாள்.
அது சின்ன அறை. மேக்கப் போடும் சுழல் நாற்காலியிருந்தது. அறையின் ஓரத் தில் ஒரு டிரெஸிங் அறை அளவுக்கு சின்ன அறையிருந்தது.
– பேர் என்னடி சொன்ன?
– கார்த்திகா
– ஓத்திருக்கியா என்றாள் அப்பட்டமாக.
– இல்ல.. இதுதான் முதல் தடவை.
– ஏண்டி இவனுக கிட்டப் போயி.. இங்க சந்திரா மேடமே சரியான தொழில் காரிதான். ஒன்னிய மேக்கப் அடிச்சா..அப்படியே தேவதையாட்டம் இருப்ப.. இப்பல்லாம் ஒன்னிய மாதிரி பொட்டைங்களுக்குத்தான் மார்க்கெட்ல மவுசு..இவனுக கிட்ட காசைக் குடுத்து சூத்தைப் புண்ணாக்கிக்கிறதை விட இங்க குண்டியக் குடுத்தியானா காசு வரும்ல..சரிச்சரி.. நான் சொன்னதா எதும் வெளில சொல்லிறாத..போகும் போது மேடத்தோட கார்ட் வாங்கிட்டுப் போடி.. அரிச்சா மேடத்துக்கு போன் பண்ணு.. நாலு காசு பாக்கலாம்.
– நீங்க ரொம்ப அழகாயிருக்கீங்க என்றேன்.
அதில் ரெண்டு பேர் எழுந்து கொஞ்சம் பேரம் பேச ஆயிரத்தைநூறுக்கு சம்மதித்தான். பார்லர் எங்கேயிருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை. நாங்கள் எட்டுப் பேரும் வேனில் ஏறிக்கொண்டோம்.
உள்ளே ஒரு ஆள் எங்கள் பெயரை விசாரித்தான். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பெண் பெயரை வைத்தான். என் பெயரைக் கேட்டதும் சிரித்துக் கொண்டே : சிரமமேயில்லை. ஒம் பேரு கார்த்திகா. என்றான்.
குட்டிங்களா..ஒங்க எல்லாத்துக்கும் ரெண்டு நாளைக்கு இதுதான் பெயர் சரியா? என்றான்.
வழியில் ஒருவரையொருவர் அறிமுகம் செய்து கொண்டோம். எல்லாம் போலி அறிமுகங்கள்தான். யாரும் உண்மையான விலாசமோ அடையா ளமோ சொல்லவில்லை என்பது தெரியும். வேனிலிருந்த எல்லாருமே ஏறத் தாழ நளினமாக, பெண்மை மிளிர இருந்தார்கள். நித்யா, ஜீவிதா, லட்சுமி, சோனா ஆகியோர் மாத்திரம் புருவங்களையெல்லாம் ஏற்கனவே செதுக்கி பெண்கள் போலவே பளபளப்பாயிருந்தார்கள். அதில் நித்யா என்று சொல் லப்பட்டவன் ஆம்பள உடையணிந்த பெண் மாதிரி அழகாயிருந்தான். கன்னங்கள் துடைத்து வைத்த ஆப்பிள் மாதிரி.. கண்கள் நீந்தும் வெள்ளி மீன்கள் மாதிரி அழகாயிருந்தது.
பார்லர் மீனம்பாக்கம் தாண்டி ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி நிலையம் இருக்கும் இடத்தருகில், பாலத்துக்குக் கீழே இடது புறத்தில் பிரியும் ரோட் டில் கொஞ்ச தூரம் போனதும் இருந்தது. கொஞ்சம் நிழலான இடம் மாதிரியி ருந்தது. கண்டிப்பாக இங்கே ஏதோ தப்பான பிசினஸ் நடந்து கொண்டிருக்க லாம்.
உள்ளயே இருங்க என்று அழைத்து வந்தவன் சொல்லிவிட்டு பார்லர் உள்ளே போனான். கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு பெண் அவனைத் தொடர்ந்து வந்து வேனுக்குள் ஏறி எல்லாரையும் நோட்டமிட்டாள். கனமான மேக்கப் அணிந்து முலைகள் பிதுங்கித் தெரிகிற மாதிரி டைட்டாக ஜாக்கெட் அணிந்து, லோஹிப் வைத்த டிசைனர் சேலை கட்டியிருந்தாள். வயசு நாற்பதைத் தாண்டி யதாக இருக்கும். மேக்கப் ஒரு பத்து வயதைக் குறைத்துக் காட்டியது. பழைய ஒய்.விஜயா மாதிரி இருந்தாள்.
– என்னய்யா ஒங்களோட ரோதனையாப் போச்சு. வர்றதுக்கு மின்னாடி போன் பண்ணிச் சொல்லக் கூடாதா? எல்லாம் கஸ்டமர் வர்ற நேரம். உள்ளாற முழு சும் பொட்டசிங்க இருக்காளுக.. நாம இவனுகளைப் பண்றது தெரிஞ்சா எனக்கு பிசினஸ் போயிரும்.
என்ன சந்திரா மேடம் சலிச்சுக்கறீங்க.. டபுள் பேமண்ட் வாங்கறீங்கல்ல..
-அதுக்காக வழக்கமா வர்ற கஸ்டமர்களை விட்ற முடியுமா? சரிச்சரி.. இவ ளுங்களை பின்னாடியிருக்கற பழைய பார்லருக்கு கொண்டு வாய்யா.. அதை இதுங்களுக்காக செட் பண்ணி வைக்கிறேன். அரை அவர் ஆகும் பரவாயில் லயா? என்றாள். எல்லாருமே எங்களைப் பெண்களாகப் பாவித்துப் பேசுவது எனக்குள் பரவசத்தைத் தந்தது.
அரை மணிநேரம் கழித்து நாங்கள் பின்னாலிருந்த வேறொரு பார்லருக்குப் போக அங்கே பலான தொழில் நடக்கும் இடம் மாதிரி சின்னச் சின்ன அறைகளாக பார்ட்டிஷியன் பண்ணித் தடுத்திருந்தார்கள். எட்டு பெண்கள் குட்டைப் பாவாடை அணிந்து தொடைகள் தெரிய நின்றார்கள். முகமெல் லாம் கனமான மேக்கப். உதடுகளில் வடிய வடிய லிப்ஸ்டிக். கன்னங்களில் ரூஜ்..கண்களுக்கு மேலே லைனர் மேக்கப்கள். இறுக்கமான பனியன்கள் போட்டு மார்பகங்கள் எடுப்பாகத் தெரிகிற மாதிரி பாவாடைக்குள் இன் பண்ணியிருந்தார்கள்.
உள்ளாற வாங்கடி என்றாள் சந்திரா மேடம்.
ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருத்தியை பிரித்து அனுப்பினாள். என் பக்கத் தில் வந்து என் சூத்தில் பலமாகத் தட்டி: புதுசா? நச்சுன்னு இருக்க.. என்றாள். நான் தலையை அசைத்தேன்.
– பேரென்னடி.. என்றாள்.
– கார்த்தி..கார்த்திகா
-குட்..ஏன் இப்படி வெக்கப்படுற..பொம்பளையா இருக்கக் குடுத்து வச்சிருக் கணும்.. நெளியாத.. ஏய்..செளம்யா இங்க வாடி.. இவளை நீ பாத்துக்க..
சௌம்யா என்று சொல்லப்பட்டவள். ஒல்லியாக குள்ளமாக இருந்தாள். சுண்டினால் தெறிக்கிற மாதிரி நிறம். பின்புறமும், முலைகளும் மாத்திரம் கனமாக துருத்திக் கொண்டிருந்தது. நிச்சயம் ஏதாவது எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்கா இருக்கும். கன்னங்களில் ஆயில் மேக்கப் போட்டிருந்தாள்.அது பளபளவென டாலடித்தது. கன்னங்களில் நிறைய பருக்கள் வந்து போன குழிகள் இருந்தன. உதட்டில் கிரிம்ஸன் நிறத்தில் அடர்த்தியான லிப்ஸ்டிக் வைத்திருந்தாள். உதடுகள் சதைப்பிடிப்பாக இருந்தது.பற்கள் வரிசை தப்பி பாவனாவின் பற் களை ஞாபகப்படுத்தியது. சிரிக்கும்போது பல் இடுக்குகளில் பச்சையும் மஞ் சளுமாக கோடுகள் இருந்தது.
– வாடி என்று என்னைக் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றாள்.
அது சின்ன அறை. மேக்கப் போடும் சுழல் நாற்காலியிருந்தது. அறையின் ஓரத் தில் ஒரு டிரெஸிங் அறை அளவுக்கு சின்ன அறையிருந்தது.
– பேர் என்னடி சொன்ன?
– கார்த்திகா
– ஓத்திருக்கியா என்றாள் அப்பட்டமாக.
– இல்ல.. இதுதான் முதல் தடவை.
– ஏண்டி இவனுக கிட்டப் போயி.. இங்க சந்திரா மேடமே சரியான தொழில் காரிதான். ஒன்னிய மேக்கப் அடிச்சா..அப்படியே தேவதையாட்டம் இருப்ப.. இப்பல்லாம் ஒன்னிய மாதிரி பொட்டைங்களுக்குத்தான் மார்க்கெட்ல மவுசு..இவனுக கிட்ட காசைக் குடுத்து சூத்தைப் புண்ணாக்கிக்கிறதை விட இங்க குண்டியக் குடுத்தியானா காசு வரும்ல..சரிச்சரி.. நான் சொன்னதா எதும் வெளில சொல்லிறாத..போகும் போது மேடத்தோட கார்ட் வாங்கிட்டுப் போடி.. அரிச்சா மேடத்துக்கு போன் பண்ணு.. நாலு காசு பாக்கலாம்.
– நீங்க ரொம்ப அழகாயிருக்கீங்க என்றேன்.
சுன்னிகள் ஊம்பப்படும்.....
No comments:
Post a Comment